Visual artist painter
 |
Persoonlijk
vind ik dat canvas kunst nader zou moeten opsplitsen in verschillende
disciplines, zoals fotografische werken en of digitaal ( of analoog)
fotografisch werk, cinematografisch werk en schilderkunst en beeldhouwkunst en
literaire werken. (cinema; wat voornamelijk vastleggen en registreren van
bewegende beelden is, vanuit een bepaalde actieve keuze van de fotograaf en of
regisseur weliswaar, en een keuze die desalniettemin van goede smaak en
vaardigheid getuigt, maar toch ook vaak op toeval berust, maar steeds
registreert en encadreert wat al aanwezig is, exists via een machine), en een
literair werk, zoals de toren van babel die wankelt wat ik wel een heel leuk
werk vond, daar niet van, maar wat ze beter op de boekenbeurs zouden zetten, een
werk dat ook weer enkel via de registratie van de camera tot film van
samengestelde stilstaande beelden kan geworden en bijgevolg steeds groepswerk en
keuzes inhouden die nadien weer te betwisten vallen. Om maar te zwijgen over die
geënsceneerde bloempotten met mensen in, die eerder in het theater thuishoren.
Een echt kunstwerk is naar mijn inzien geen cinema of groepswerk, maar is net
exclusief door de signatuur van de kunstenaar die zijn inspiratie uit een muze
haalt, net als een dichter, een schrijver en een beeldhouwer en dat geldt zowel
voor fictie als non-fictie. Maar wat een kunstwerk nu anders maakt dan
cameraprodukten is dat kunst een product is van het hercreëren vanuit de geest,
spirit EN CREATIVITEIT en omgang met de waargenomen stof via de zintuigen, NIET
VANUIT DE STOF maar vanuit de weerstand van die stof die zich niet zomaar laat
kneden maar weerbarstig is en zeer tijdrovend en in samenwerking met contexten
(nieuws, muziek, geld, tijd, slaap, gebrek aan verf, of te traag frogende of te
snel drogende klei en verf..., gebrek aan privacy en een atelier..., als medium,
naast vele andere factoren bepalend is voor de "re"creatie van al of niet
bestaande composities uit de werkelijkheid of droombeelden (fantasie, fictie) en
of van eventueel historisch waargenomen, zogenaamde documentaire beelden. Ik
vind dat er een onderscheid zou moeten gemaakt worden kwa beeldregistrator, nl.
de mens(latijn voor geest) met zijn zintuigen versus de mens em> versterkt
door machine, chips, robot (camera, PC) + en beelddrager PC en beeldinstrumenten
of beeldmedia via dewelke het uiteindelijke kunstwerk, "stilstaand beeld" tot
stand komt. Ik bedoel hiermee dat bewegende beelden die vastgelegd en
geregistreerd worden via een mechanisch of digitaal instrument niet op dezelfde
manier kunnen beoordeeld worden als schilderkunst of beelhouwkunst, wat
eigenlijk een zeer zware ambacht is, die nu naast een totaal andere virtuele
kunst moet strijden voor een prijs. Ik wil hiermee niet beweren dat regisseur
geen grote kunstenaars zijn, integendeel, het zijn de grootste, maar die zitten
dan weer op het fstival van Cannes, en dan hebben we het over cinematografische
kunst. Want uit 100den beelden wordt dan een keuze geforceerd en in enkele
commerciele minuten film geperst zn door nog meer factoren beinvloed, als
acteurs, scenaristen, taal... Tot mijn eerlijke ergernis, omdat het hier gaat
over de wedstijd tussen de schildpad en de haas. Volgens mijn keuze had dus dat
werkje van die man met dat geniaal schetsboekje moeten winnen, alhoewel ook daar
naar mijn gevoel het boekje er net te veel aan was, maar ik vond het wel
prachtig en ja dat kon nog vond ik, maar tot mijn spijt ging de canvasprijs naar
een foto. Tja dacht ik canvas is engels voor doek, waarom wint dan zo'n foto.
Ach maar ik houd zowiezo al niet van wedstrijden. Ik vond het al wel leuk dat er
eindelijk eens een programma over kunst te bekijken viel. Dus canvas, ik vond
het heel leuk hoor, ik kijk al uit naar de volgende canvascollectie. Toch wil ik
hier mijn mening zeggen. Een echt kunstwerk kan volgens mij enkel tot stand
komen via visionaire beelden vanuit de geest (bewuste en onbewuste) die vanuit
de stof door de kunstenaars geregistreerd en gedigesteerd worden via de hersenen
(ogen, oren, tastzin, reukzin) met tussenkomst van die goddelijke inspirerende
pijnlijke en onvatbare tergende muze, en die de kunstenaar dan weer regisseert
in een 2 dimensionaal vlak of een 3 dimensionele ruimte en daarin in de
voortdurend in beweging zijnde tijdscontext synthetiseert en tot stilstand
brengt in een schilderij of beeld dat tastbaar is en tot het domein van de
auteursrechtelijke onvervreemdbare maar wel verkoopbare, onroerende goederen
behoort die eeuwen kunnen trotseren en zo met het kunstwerk een stuk van de
geschiedenis meebepalen, mystery brengen en opnieuw inspiratie brengen naar
volgende generaties. Het kunstwerk dat dan een synthese vormt als transcendente
act die door middel van een medium als verf (materie) en of klei en canvas
(antithese) via de spirituele act van de kunstenaar (these) een totaal nieuwe
creatie betekent en een sublimatie (tijdsaspect dat getranscendeerd wordt) van
de verwerkte visuele stof via de geest uniek en visionair is en terug in de stof
afhankelijk is voor zijn voortbestaan van zijn al dan niet tijdsresistente
kwaliteit en tijdelijk tot stilstand komt op een drager bij de kijker of het
publiek dat in momentopnames kijkt in een stilstaand nooit gezien beeld dat
ontstaan is in de privéruimte van de kunstenaar en dat dan weer andere
interpretaties doorheen de geschiedenis kan en zal creëren, ja zelfs de
consuptiemarkt en het bankwezen zal beheren, denk maar aan bvb. Davinci, die op
wereldniveau dagelijks toeristen naar Milaan, ,trekt met zijn laatste avondmaal
en alle reprodukties, reliquis,... dat al 5 eeuwen trotseert, ondanks de
genetische ziekts waarmee het werk van dn beginne kampt, schimmels, vocht,
restauraties, maar de spirit is er nog steeds,die ondanks dat ze nu collectief
voor iedereen toegankelijk zijn dankzij internet yoch mensen lokken naar die
bezielde echte kapel die de oorlog heeft doorstaan, als een gehavend kind
interessant door zijn geschiedenis of zoals Van Gogh, Michelangelo. Ik wil
alleen maar zeggen dat ze literaire meubelstukken zoals die kegelbaan beter op
Batibouw of de boekenbeurs zouden zetten. Tja als kinderopvang en om kinderen al
spelend in contact te brengen met kunst vond ik dat toch wel een goed idee
anderzijds, maar dan meer als gebruiksvoorwerp zodat dan eerder de kinderen tot
kunst worden dan het speeltuig, ja zo een zaken ergeren mij toch wel. Zo mijn
canvasbijdrage is gelegd. Versta me niet verkeerd, ik vond de canvascollectie
superleuk en heb naar alle uitzendingen gekeken. Maar zoals alle goede
programma's kinderziekten hebben wilde ik toch even mijn gevoelige snaar voor
kunst die door hun geraakt is laten vibreren op dit flikkerend podium van mijn
virtueel beeldscherm en vooral ook om mijn blog verder uit te proberen.
Dank voor uw aandacht, ik weet nog niet goed wat een blog juist inhoudt,
maar ik wil dit natuurlijk eens uittesten, tot blogs...
Lieve
Saillart
Hoe krijg ik die verdomde hoofdletters weg???
No comments:
Post a Comment